‘'The Isle of Thorns’' është kontekstualizmi shqiptar i programit EKOLOGJITË E SË ARDHMES nga WE ARE HERE: Artists’ Moving Image nga British Council Collection dhe LUX.

Ekspozita imagjinon një realitet alternativ për Ishullin e Sazanit – dikur një tokë e ndaluar në det dhe sot një destinacion pjesërisht i harruar, me të ardhme të pashkruar – dhe eksploron tema të shpalosura nga pesë artistë britanikë dhe vepra nga pesë artistë nga Shqipëria dhe Kosova. Të paraqitura në dialogë, veprat kontekstualizojnë bashkërisht EKOLOGJITË E SË ARDHMES, si manifest për një transformim gjysmë-fiktiv dhe simbolik të Ishullit të Sazanit.

Veprat e artit eksplorojnë subjekte të lëna pas dorë dhe përherë e më akute, të tilla si mjedisi, ekologjitë dhe kozmologjitë, ndryshimi klimatik, Antroposena, kolonizimi dhe industritë nxjerrëse, zhvillimi, e ardhmja urbane dhe qëndrueshmëria.

Kuratori i ekspozitës është Elian Stefa. Mund të lexoni se çfarë ka thënë Eliani në lidhje me programin në deklaratën e tij kuratoriale këtu.

Ekspozita do të zhvillohet nga data 7 Korrik deri më 3 Gusht 2021 dhe do të përfshijë një sërë veprimtarish. Ju mund të ndiqni programin e ngjarjes në faqen e eventit në Facebook këtu.

Rreth Kuratorit

Elian Stefa është një projektues dhe kurator ndërdisiplinar shqiptaro-kanadez me qendër në Tiranë. Puna e tij ka qasje në eksplorimin e territoreve të paqarta, dhe gjallërimin e hapësirave të braktisura shpesh përmes një bashkëpunimi të dizajnit dhe arteve. Ai ka qenë një pedagog i jashtëm në Universitetin Politeknik të Tiranës dhe aktualisht është Drejtor i Galerisë së Bregdetit, një hapësirë e pavarur në jug të Shqipërisë ndërsa vazhdon kërkimet e tij përmes CLiC, një OJQ për kërkime territoriale.

Biografitë e artistëve

Anna Ehrenstein - një artiste vizuale me rrënjë gjermano-shqiptare që në punën e saj reflekton një kulturë vizuale dhe materiale të lidhur me migracionin në epokën dixhitale. Krijimtaria e saj shtrihet në shumë media të ndryshme dhe përqendrohet kryesisht në format e instalimit dhe shkrimit - përmes të cilave ajo shqyrton kalimet dhe divergjencat e kulturave "të larta" dhe "të ulëta" dhe ngatërresën e tyre socio-ekonomike dhe politike.

Louis Henderson - është një kineast dhe shkrimtar që eksperimenton me mënyra të ndryshme të punës me njerëzit për të adresuar dhe vënë në pikëpyetje gjendjen tonë aktuale globale të përcaktuar nga kapitalizmi racor dhe historitë gjithnjë të pranishme të projektit kolonial Evropian. Që nga viti 2017, Henderson ka punuar me grupin e artistëve ‘The Living and the Dead Ensemble’. Bazuar midis Haitit dhe Francës, ata përqendrohen në teatër, këngë, kritikë, poezi dhe kinema, filmi i tyre i parë me metrazh të gjatë u vlerësua me një përmendje të veçantë FIPRESCI në Festivalin e 70-të Ndërkombëtar të Filmit në Berlin 2020. Puna e tij është shfaqur në festivale të ndryshme ndërkombëtare të filmit, muze dhe bienale të artit dhe shpërndahet nga LUX dhe Video Data Bank. Ai jeton dhe punon në Paris.

Niku Alex Muçaj - jeton dhe punon midis Zvicrës dhe Shqipërisë. Në praktikën e tij artistike ai pajtohet kryesisht me proceset dhe sistemet shoqërore; hapësira publike dhe ndërveprimi shoqëror që ndodh brenda saj janë shqetësime të rëndësishme. Ai përpiqet të eksplorojë strategji artistike dhe kreative në lidhje me hapësirën publike, si në dimensionet fizike ashtu edhe në ato abstrakte.

Uriel Orlow - jeton dhe punon midis Londrës, Lisbonës dhe Zyrihut. Praktika e Orlow është e bazuar në kërkime, e orientuar drejt procesit dhe multi-disiplinës, duke përfshirë filmin, fotografinë, vizatimin dhe tingullin. Ai njihet për vepra filmike në një ekran të vetëm, shfaqje leksionesh dhe modulare, instalime multi-media, të cilat përqendrohen në vende specifike dhe mikro-histori. Puna e tij ka të bëjë me manifestime hapësinore të kujtesës, 'blind spots' të përfaqësimit dhe forma të përndjekjeve paranormale.

Charlotte Prodger - një artiste me bazë në Glasgow që punon me imazhe lëvizëse, shkrime, skulptura dhe printime. Ajo ishte fituese e Çmimit Turner 2018 dhe përfaqësoi Skocinë në Bienalen e Venecias 2019. Ajo mori çmimin Paul Hamlyn në vitin  2017 dhe çmimin Margaret Tait në 2014.

Ben Rivers - studioi skulpturë para se të kalonte në fotografi dhe filmat super8. Pas diplomimit, ai u vetëmësua në filmat 16 mm hand-processing . Praktika e tij si kineast prek kufirin midis dokumentarit dhe trillimit.

Bedwyr Williams - jeton dhe punon në Caernarfon, Uells. Skulpturat, pikturat, shfaqjet dhe videot e Williams ndikohen nga përvojat e tij të jetës. Puna e tij bashkon artin dhe jetën me një kthesë idiosinkrate që është njëkohesisht dashamirëse dhe relacionale, dhe ai ofron një kritikë të mprehtë të botës sonë të përditshme, dhe një manifest të errët dhe të neglizhuar.

Driton Selmani - ka qasje në idetë e realitetit të perceptuar duke dekonstruktuar formacione të temave shoqërore, politike dhe kulturore që janë mishëruar rreth tij. Në një moshë të re, ai mësoi të adhuronte një vend që nuk ekzistonte më, gjë që bëri që ai të formonte një bazë skepticizmi ndaj çdo realiteti supozisht të dhënë. Ai më vonë e përdori këtë si një mjet të dobishëm për të rindërtuar besimet e tij në objekte vizuale.

Abi Shehu - ka studiuar për fotografi në Berlin. Puna e saj u krijon hapësirë reflekseve të shumta të figurës njerëzore në një përpjekje të vazhdueshme për të hetuar thellësitë e emocioneve dhe ekzistencës njerëzore. Në punën e saj shohim një dëshirë për të prezantuar të papërfaqësueshmen dhe të patjetërsueshmen, qoftë kjo përmes portreteve, fotografive dhe videove; të gjitha duke ruajtur unitetin tematik që bashkon veprimtarinë e saj artistike: kujtesën, vdekjen, çështjen njerëzore

Driant Zeneli - jeton mes Milanos dhe Tiranës. Në thelb të kërkimeve të Zenelit është ripërcaktimi i idesë së dështimit, utopisë dhe ëndrrës si elemente që hapin alternativa të mundshme. Filmi përdoret nga Zeneli për të skalitur vendin dhe kohën. Të luash me arkitekturën, historinë dhe disa histori që mund t'i bashkëngjiten atyre, është një domosdoshmëri e vazhdueshme për veprat e tij filmike. Performanca përdoret nga ai si një ndërhyrje pjesëmarrëse, ku artisti aktivizon një kuptim që punohet nga poshtë-lart me spektatorët e tjerë që bëhen pjesëmarrës.